In Op Zachte Kracht neemt Bianca van Roshum (1974) u mee in een persoonlijke en herkenbare vertelling over verlies, tegenslag en het hervinden van levenskracht.
Vanuit haar eigen leven en ontmoetingen met anderen vertelt ze over vallen en opstaan, over de momenten waarop het leven hard binnenkomt. En over wat er nodig is om toch weer op te veren. Zonder opsmuk, zonder grote gebaren. Maar met woorden die raken, stiltes die spreken en ruimte voor herkenning voor een lach en een traan.

De voorstelling is geen lezing en geen traditioneel theaterstuk, maar een intieme ontmoeting waarin het verhaal centraal staat. Publiek ervaart de voorstelling als troostend, verhelderend, versterkend en op sommige momenten ook heerlijk hilarisch.